سامري عسقلان (در ساحل جنوبي فلسطين)، احتمالاً در اواخر سدهٴ چهاردهم در قاهره برآمد.
او دو كتاب مهم طبي به زبان عربي نوشت: 1) كتاب اللمحة في الطب دربارهٴ بيماريهاي حاد؛1 2)
خلاصةالقانون، گزيدهاي از قانون ابنسينا. ابن اَمشاطي شرحي بر اللمحة نوشت. وجود اين شرح تنها سند ما در مورد زمان فعاليت ابوسعيد، است. مظفرالدين محمدبن احمد عينتابي حنفي، معروف به ابن اَمشاطي سال 810 ه ق در عينتاب (ولايت حلب) يا در مصر (؟) زاده شد. شرح او بر اللمحة،
تأسيس الصحة نام دارد و طبق معمول با متن مخلوط است.
د. اسلام
1. اندلس
محمدبن محمد اَلمِرياوي
ابو عبدالله محمدبن محمدبن جعفر. اديب و پزشك مسلمان اندلسي، كه به لاتيني Albelbanus ناميده شده است (وفات: 1363م / 765 ه ق).
او در المريه زاده شد و بعدها، محتسب آنجا بود و سپس حاكم مَرشانه شد (كه نتوانستم بدانم كجاست). او اشعاري در الهيات و فن بيان نوشت و رسالهاي در طاعون (وبا) به نام
إصلاحالنية
كه از نخستين آثار عرب دربارهٴ طاعون است.
محمدبن علي شَقوري
محمدبن عليبن عبدالله لَقْمي شَقوري در سال 727 ه ق در شقوره زاده شد. پزشك مسلمان اندلسي.
او رسالهاي طبي نوشت به نام تحفةالمتوسل فيصنعةالطب و شرحي از طاعون، كه در سال749 اين بخش از جهان را درنورديد. اين شرح ممكن است بخشي از تحفه يا اثري مستقل بوده باشد. غزيري به دو رسالهٴ طبي ديگر هم اشاره ميكند، يكي در تجارب و ديگري در خطاهاي پزشكان. ولي از عنوان آن كتابها چنين چيزي برنميآيد، چون اولي الجهادالاكبر نام دارد و دومي قمعاليهود عن تعدّي الحدود، يعني سركوبي يهود براي پيشگيري از زيادهرويشان.
بدينسان ديده ميشود كه اين رسالهها بيشتر به برافروختن آتش دشمني ديني مربوط است تا به طب.